Joyce

Dat Joyce vandaag de dag wandelcoach is, lijkt misschien een bewuste carrièrekeuze, maar in werkelijkheid is het heel natuurlijk zo ontstaan. Joyce is namelijk zelf een actief wandelaar en sporter. Buiten zijn vormt al jarenlang een belangrijk onderdeel van haar leven. Ze loopt in etappes de Santiago de Compostela en zoekt graag de bergen op om te hiken – Oostenrijk is daarbij een van haar favoriete bestemmingen.

Die liefde voor beweging en natuur neemt ze ook mee in haar werk. Joyce wandelt veel met haar cliënten en merkt hoe gesprekken buiten vaak vanzelf dieper, rustiger en eerlijker worden. “Voor mij is wandelen niet alleen een hobby,” vertelt ze. “Het is een natuurlijke manier om mensen te begeleiden, stap voor stap, in hun eigen tempo.”

Tijdens de coronapandemie kreeg haar werk – destijds als Care for Women-specialist – een onverwachte wending. Consulten in de praktijk waren nauwelijks toegestaan, terwijl haar cliënten juist behoefte hadden aan begeleiding.

“Mijn klanten wilden wél komen, maar binnen mocht het niet. Toen dacht ik: dan gaan we naar buiten.”

Wat begon als een praktische oplossing, bleek verrassend goed te werken. Het beviel zelfs zó goed dat Joyce een vergunning aanvroeg om officieel buiten te mogen werken. Toen ze merkte hoeveel het opleverde, besloot ze de opleiding tot wandelcoach te volgen. Zo werd iets wat noodgedwongen begon, een waardevolle nieuwe richting in haar werk.

Wandelen brengt mensen letterlijk en figuurlijk in beweging. Buiten is er meer ruimte dan binnen: frisse lucht, openheid en minder prikkels zorgen ervoor dat mensen ontspannen en helder gaan denken. Onderwerpen komen vaak vanzelf naar boven; wat je onderweg ziet, kan dienen als een natuurlijke metafoor voor wat er vanbinnen speelt – zonder dat het zweverig hoeft te worden.
Daarnaast blijft wandelen doelgericht. Je bent samen op pad met een duidelijk doel, maar de omgeving maakt het gesprek lichter en vrijer. Veel mensen ervaren dat een uur buiten meer oplevert dan een half uur aan een bureau zitten. Wandelen werkt rustgevend, motiverend en verbindend. Het helpt om los te laten, te reflecteren en soms ineens nieuwe richting te zien.

Kortom: wandelen biedt ruimte, rust, helderheid en een natuurlijke vorm van verbinding.

Wat Joyce het meest raakt in haar gesprekken met mantelzorgers binnen het project Zorg voor Jezelf, is dat zij altijd “aan” staan. Ze zorgen onophoudelijk voor een ander, leven vaak twee of zelfs drie levens tegelijk en hebben zelden ruimte voor zichzelf.

Tijdens de wandelingen probeert Joyce hen juist even uit die constante zorgmodus te halen. “Een uur waarin ze niet de mantelzorger hoeven te zijn, maar gewoon zichzelf,” legt ze uit. Geen klachten, geen regelzaken, geen ziekte – alleen een gesprek van mens tot mens.

De wereld van een mantelzorger blijkt vaak onvoorspelbaar. Afspraken vallen soms op het laatste moment weg omdat er thuis iets gebeurt: een aanval, een val, onverwachte zorg. Het benadrukt hoe intens hun rol is en hoeveel energie het kost. Veel mensen beseffen dat pas als ze het van dichtbij zien.

Juist daarom vindt Joyce het zo waardevol om samen buiten te zijn. In dat ene uur ontstaat rust, verbinding en ruimte om te ontdekken hoe het leven toch wat lichter kan, ondanks alle verantwoordelijkheden. Iedere wandeling is anders, en van elke ontmoeting leert zij zelf weer iets. “Het contact met al die verschillende verhalen maakt mijn werk niet alleen zinvol,” vertelt ze, “maar ook oprecht prachtig om te doen.”

Het mooiste is misschien wel dat tijdens dat uur de mantelzorg even níet meeloopt. Het is een moment voor henzelf – en dat kan al een wereld van verschil maken.

Vanaf maart starten er weer nieuwe wandelsessies met MEE Mantelzorg. Een keer per maand gaat Joyce opnieuw op pad met mantelzorgers.
Wil je ook een keer meelopen? Meld je dan aan en ervaar zelf wat een uur buiten kan betekenen!